← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

હળવું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દીકરીએ પૂછ્યું:
‘પપ્પા, પંખી કેમ ઊડી શકે?’

મેં કહ્યું:
‘એનાં હાડકાં પોલાં હોય છે,
એ અંદર કશું ભારે રાખતું નથી.’

એ રાતે
ઊંઘ ન આવી.
મેં મારી અંદર જોયું —
જૂની રીસ,
ન ચૂકવેલાં ઉધાર,
કોઈએ કહેલું એક વાક્ય
વીસ વરસથી સાચવી રાખેલું.

સવારે
અગાસીએ ગયો,
આકાશ સામે જોયું,
ને પહેલી વાર
થોડુંક
હળવું લાગ્યું.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખઉદ્ધવનેઆગલો લેખ →અવાજ