હાઈવે

મધરાતે
હાઈવે પરના નાનકડા ગામ પાસે
એ ટ્રક થોભાવે છે.

ગામના મંદિરમાં
ઝાલર વાગી રહી છે,
ઢાબા પર
છેલ્લી ચા ઊકળે છે,
ને ખાટલા પર
કોઈ અજાણ્યો
નિરાંતે ઘોરે છે.

એને ઘડીક થાય —
અહીં જ રોકાઈ જાઉં,
આ ઝાલરના રણકારમાં
માથું ઢાળી દઉં.

પણ પાછળ
અઢાર ટન લોખંડ છે,
આગળ
સવાર સુધી પહોંચવાનું વચન,
ને ખિસ્સામાં
દીકરીનો ફોટો —
જેની ફી
પરમ દિવસે ભરવાની છે.

એ હૉર્ન નથી વગાડતો,
જેથી પેલાની ઊંઘ ન તૂટે.
ધીમેથી ગિયર બદલે છે —

ને હજાર કિલોમીટરનું અંધારું
ફરી
એની હેડલાઇટ સામે
પથરાઈ જાય છે.

– પરાગ રતનપરા