નદીકાંઠે

નદીકાંઠે બેઠો હું તો વહેણ જોયા કરું રે,
કોઈ આવે, કોઈ જાય, હું તો મૌન ઓઢી ઠરું રે.

પાંદડું આવ્યું તરતું તરતું, ફૂલ આવ્યું ખરેલું,
કાંઠે અટક્યું કો’ક ઘડી, પછી વહી ગયું વહેલું;
હું તો પકડું નહીં, છોડું નહીં — બસ નીરખ્યા કરું રે.
નદીકાંઠે બેઠો…

સૂરજ આવી ન્હાઈ ગયો, ને ચાંદો ઝીલી ગ્યો રેલો,
જળ તો કોઈનું ના રાખે, સૌને દે છે ઠેલો;
એ જ શીખ લઈ હું પણ મારો ભાર હળવો કરું રે.
નદીકાંઠે બેઠો…

પરાગ કહે: આ કાંઠો પણ એક દિવસ ધોવાશે,
બેઠો છે જે, એ ય એક દિ’ આ વહેણે વહી જાશે;
ત્યાં લગી હું ઘાટે બેસી ભજન ગણગણ્યા કરું રે.
નદીકાંઠે બેઠો હું તો વહેણ જોયા કરું રે…

– પરાગ રતનપરા