ઘરડો ઘોડો

ઘરડો ઘોડો ઊભો તબેલે, યાદ કરે એ દોડ,
એક જમાનો હતો કે એની ગામ ગામમાં હોડ.

જાનૈયાને લઈ ગયો'તો સાત ગાઉની વાટ,
વરરાજાની પીઠ પર બેઠો ઘૂઘરિયાળો ઠાઠ;
હવે ઘૂંટણ બોલે ‘ચડ-ચડ’, પગમાં નથી રે જોડ…
ઘરડો ઘોડો ઊભો…

માલિક કહે: ‘વેચી નાખું, હવે શા કામનો?’
દીકરી બોલી: ‘બાપુ, એ તો છે આપણા ધામનો!’
ગોળ ખવડાવી ગળે વળગી, તૂટ્યો મનનો તોડ…
ઘરડો ઘોડો ઊભો…

પરાગ કહે: આ ઘોડો નથી, આ તો આપણી કાયા,
જુવાનીમાં દોડે, ઘડપણમાં માગે થોડી છાયા;
જે હેતથી સાચવે એને, એ જ સાચો મોડ…
ઘરડો ઘોડો ઊભો…

– પરાગ રતનપરા