← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ફૂલ વીણ, સખી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

હજી તો ઝાકળ ઝૂલે છે, સખી, ફૂલ વીણી લે આજ,
સૂરજ ચડશે ને સુગંધ ઊડશે, પછી શું રહેશે સાજ?

મોગરાની ડાળ નમી છે, ચંપાની કળી ખૂલી,
પારિજાતનાં ફૂલ ખર્યાં, ધરતી આખી ફૂલી;
છાબ ભરી લે ધીમે ધીમે, ના કર કોઈ અવાજ…
હજી તો ઝાકળ ઝૂલે છે…

જીવન પણ છે વહેલી સવાર, ઝાકળ જેવું ઝીણું,
કાલ ઉપર ના છોડ કશું, આજે ભરી લે ભીનું;
બપોર પડશે, તાપ ચડશે, ખોવાશે આ રાજ…
હજી તો ઝાકળ ઝૂલે છે…

પરાગ કહે: જે ફૂલ ન વીણ્યાં, એ ખરશે ચુપચાપ,
મ્હેક વિનાની થઈ જાશે, આ સવાર સાફસૂફ સાફ;
ગૂંથી લે વેણી, પ્રીતમ કાજે, એ જ સાચો રિવાજ…
હજી તો ઝાકળ ઝૂલે છે…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખપેલે પારઆગલો લેખ →તળ સુધી