એલાર્મ પહેલાં

ઘરમાં ચાર એલાર્મ છે —
પપ્પાના મોબાઇલમાં,
મારા મોબાઇલમાં,
ભાઈના ટેબલ પર,
ને દીવાલ પરની ઘડિયાળમાં.

પણ મા
કોઈ એલાર્મથી ઊઠતી નથી.

એ ઊઠે છે
દૂધવાળાની સાઇકલની ઘંટડી પહેલાં,
ચકલીની પહેલી ચીં પહેલાં,
અંધારું ઓસરી છોડે એ પહેલાં.

એક દિવસ મેં પૂછ્યું:
‘મા, તને કોણ ઉઠાડે છે?’

એણે ટિફિનમાં રોટલી ગોઠવતાં કહ્યું:
‘તમારી ભૂખ.’

ત્યારથી
ઘરનાં ચારેય એલાર્મ
મને
ઘણાં મોડાં લાગે છે.

– પરાગ રતનપરા