એક ઘૂંટડે

એવી તે પ્રીત અમે બાંધી રે સાયબા,
ભવની તરસ એક ઘૂંટડે ઉતારી.

નહીં માપ્યું, નહીં તોળ્યું, નહીં પૂછ્યું ગામને,
નહીં જોયો જોશી, નહીં જોયું મુહૂરત ઠામને;
આંખ્યુંએ આંખ્યુંને કીધું કે ‘હા’,
ને અમે તો જાત આખી હારી…
એવી તે પ્રીત…

લોક કહે: ‘ગાંડી, આ તો કડવો છે પ્યાલો,’
મેં કીધું: ‘કડવો હોય તોય વ્હાલો;’
મીરાંએ પીધું એ ઝેર થયું અમરત,
એ જ તો રીત અમારી…
એવી તે પ્રીત…

પરાગ કહે: આ પ્રીત નથી કોઈ ધીમો ઘૂંટ,
એ તો ભરભાદરવે ધોધની ઊભી ઝૂંટ;
જે ડૂબે એ જ તરે, બાકી સૌ
ઊભાં કાંઠે, હાથમાં ઝારી…
એવી તે પ્રીત…

– પરાગ રતનપરા