ધૂળેટી

કેસૂડે કેસૂડે ફાગણ ફોર્યો, ગામમાં ઊડ્યો રંગ,
ભાભીએ ભરી પિચકારી ને દિયર થયો દંગ!

ચોરે ઢોલી ઢોલ વગાડે, ઘેરૈયા ગાય ફટાણાં,
વહુવારુના ઘૂંઘટ પાછળ મલકે છાનાં ગાણાં;
દાદીમાએ ગુલાલ છાંટ્યો, થઈ ગ્યાં લાલ સૌ અંગ…
કેસૂડે કેસૂડે ફાગણ…

લીલો, પીળો, રાતો, ભૂરો, કોણ હવે ઓળખાય?
હિન્દુ, મુસલમાન, ગરીબ-તવંગર, એક જ રંગે ન્હાય;
ગામ આખું એક થાળીમાં, જાણે એક જ સંગ…
કેસૂડે કેસૂડે ફાગણ…

પરાગ કહે: આ રંગ તો સાંજે પાણી સાથે જાશે,
પણ જે હૈયે ચડ્યો, એ રંગ આખું વરસ ગવાશે;
વેર ભૂલીને ભેટો, ભાઈ, એ જ ખરો ઉમંગ…
કેસૂડે કેસૂડે ફાગણ…

– પરાગ રતનપરા