ઢાળ

નવા મૉલનાં પગથિયાં
આરસનાં છે —
ચમકતાં, ઊંચાં,
સ્વાગત કરતાં.

બાજુમાં
એક સાંકડો ઢાળ પણ છે,
વ્હીલચેર માટે.

એ ઢાળ
રોજ સવારે
સફાઈ કામદારોની
ડોલ મૂકવાના કામમાં આવે છે.

વ્હીલચેરવાળો છોકરો
રોજ નીચે ઊભો રહીને
ડોલ ખસે
એની રાહ જુએ છે.

ઇમારત તો
સૌને માટે ખુલ્લી છે;
માત્ર રસ્તો
થોડોક વાંકો છે.

– પરાગ રતનપરા