← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દાદાની છત્રી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

માળિયામાંથી
દાદાની કાળી છત્રી નીકળી.

ખોલી
તો એક સળિયો તૂટેલો,
એક કાણું,
ને અંદરથી
ઓગણીસસો ચોર્યાસીનો
એક સૂકો વરસાદ ખર્યો.

મેં માથે ઓઢી,
ને ઓસરીમાં ઊભો રહ્યો —
બહાર કોઈ વાદળ નહોતું,
છતાં મારા ખભા ભીંજાયા.

દીકરાએ પૂછ્યું:
‘પપ્પા, ઘરમાં છત્રી કેમ?’

મેં કહ્યું:
‘બેટા, છત્રી વરસાદ માટે નથી,
કોઈના હાથની છાંય માટે છે.
એ હાથ જ્યારે જતો રહે
ત્યારે
તડકો પણ ઝરમર લાગે છે.’

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખડાયરામાંઆગલો લેખ →દીકરી