← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

બોલ્યો નહીં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આગમાં આખો દિવસ હું ઝૂરતો, બોલ્યો નહીં,
આંસુઓના પૂરમાં હું ડૂબતો, બોલ્યો નહીં.

સૌ વખાણે: ‘શાંત કેવો! સંત જેવો!’ ને અહીં
રોજ અંદર એક ખૂણો તૂટતો, બોલ્યો નહીં.

બાપ સામે આંખમાં લઈ સો સવાલો હું ખડો,
હોઠ સીવી, ભીતરે હું કાંપતો, બોલ્યો નહીં.

એ સભામાં સત્યની બોલી હતી ઊંચી બધી,
હું ગરીબીનો ધણી, ત્યાં હારતો, બોલ્યો નહીં.

ફૂલ થઈને ખીલવાની વાત પણ ભૂલ્યો ‘પરાગ’,
બીજ જેવો ધૂળમાં હું ઊગતો, બોલ્યો નહીં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મૌન #વેદના #ભીતરનીપીડા #સહનશક્તિ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Silence #HiddenPain #Endurance #InnerStruggle #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખચકલીઆગલો લેખ →કેડી થઈ ગઈ ઘેલી