ભૂરો ગણવેશ

નિશાળનો ભૂરો ગણવેશ
પહેલાં મોટીએ પહેર્યો,
પછી વચેટે,
પછી નાનકીએ.

દરેક વખતે
મા એની બાંય
થોડી ટૂંકી કરતી,
કમર થોડી ઢીલી.

હવે એ ગણવેશ
ઘરમાં પોતું બની ગયો છે.
રોજ સવારે
મોટી
એનાથી ફરસ લૂછે છે,
અને ભીના ભૂરા કાપડમાંથી
ક્યારેક
એક ઝાંખો
‘ક’
ઊપસી આવે છે —
‘કમળ’નો,
કે
‘કદાચ’નો.

– પરાગ રતનપરા