ભોળા શંભુ

ભોળા રે શંભુ, તારું ડમરુ ડમડમ વાગે,
ગંગા ઝીલે જટામાં, ને આખું જગ જાગે.

ઝેર પીધું તેં હસતાં હસતાં, નીલો પડ્યો કંઠ,
અમે અમૃત માગ્યું ત્યારે, તેં ન કીધો ઘમંડ;
દુઃખ સૌનું તું ઓઢી લેતો, સુખ વહેંચે સૌ આગે…
ભોળા રે શંભુ…

ભસ્મ ચોળી તેં અંગે અંગે, સ્મશાને તારો વાસ,
મહેલ માગ્યો નહીં કદી તેં, ના માગ્યો કંઈ ખાસ;
એક બીલીનું પાન ધરું ને તું ન કશુંયે માગે…
ભોળા રે શંભુ…

પરાગ કહે: શિવ ભીતર બેઠો, ના જા કાશી-કૈલાસ,
અહંકારનું ઝેર ગળે તો કંઠે ઊગે ઉજાસ;
જે ક્ષણ ‘હું’ બળીને રાખ થયો, એ ક્ષણ શંકર જાગે…
ભોળા રે શંભુ…

– પરાગ રતનપરા