ભગવાં ઓઢ્યે શું?

ભગવાં ઓઢ્યે શું થયું, જો ભીતર ભરિયો ભાર રે,
ઝોળી ખાલી, મન ભર્યું, ત્યાં ક્યાંથી ઊઘડે દ્વાર રે?

ઘર મેલ્યું ને આશ્રમ બાંધ્યો, આશ્રમમાં એ.સી. ઠંડાં,
ચેલા-ચેલી, ચાકર ઝાઝા, ગાડી, ગાદી, ઝંડા;
‘માયા મેલી’ કહે, પણ માયા સંગ જ કરે વહેવાર રે…
ભગવાં ઓઢ્યે…

વન વન ભટક્યો, તીરથ ન્હાયો, જપ્યા લાખો જાપ,
અંદરનો ‘હું’ જીવતો રહ્યો, તો ફોગટ સઘળો તાપ;
વૈરાગ વિના ત્યાગ તો, ભાઈ, પાણી ઉપર પ્રહાર રે…
ભગવાં ઓઢ્યે…

પરાગ કહે: ફૂલ ખરે ત્યારે ડાળ ન કરતી શોક,
મ્હેક વેરીને ચાલી જાય, ના રાખે કંઈ રોક;
એવો ત્યાગ જો આવડે, તો ઘરમાં જ હરિદ્વાર રે…
ભગવાં ઓઢ્યે…

– પરાગ રતનપરા