← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ભાન

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બે ઘડી બેઠાં તમે, ને ક્યાં હવે આ ભાન છે?
હોઠ પર બસ એક ઝીણું નામનું તોફાન છે.

હાથ તેં સ્પર્શ્યો અને ઝૂકી ગયું આકાશ, ને
ત્યારથી આ હાથ મારો ગીતનું ઉદ્યાન છે.

ઊંઘ ઊડી, ભૂખ ભાગી, લોક પૂછે: શું થયું?
વૈદ્ય બોલ્યા: સાફ છે, આ પ્રીતનું જ નિદાન છે.

ચાંદ પણ જોતો રહે છે ક્યારનો બારી થકી,
રાતભર અમને નિહાળે, એ ય પણ નાદાન છે.

આ પરાગે સ્પર્શ પામ્યો, ને બધું ભૂલી ગયો,
ફૂલ છું કે મ્હેક છું, બસ એટલું અનુમાન છે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પહેલોપ્રેમ #સ્પર્શ #મુગ્ધતા #પ્રીત #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #FirstLove #Touch #Infatuation #Romance #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખતાળી પડેઆગલો લેખ →થેપલાં