બધું તારું

બધું તારું, હરિ, બધું તારું,
મેં તો માન્યું’તું મફતનું મારું.

આ શ્વાસો તેં ઉછીના દીધા, આ ધબકારા તારા,
આ આંખોનાં અજવાળાં ને સપનાંના ઝબકારા;
મેં તો તારી ચીજ ઉપર બસ નામ લખ્યું ઠાલું…
બધું તારું, હરિ…

ખેતર તારું, વાદળ તારું, દાણો તારો સઘળો,
મેં તો બસ હળ હાંક્યું ને થઈ બેઠો હું અગળો;
લણતી વેળા ‘મારું મારું’ બોલી ઊઠ્યું શાણું…
બધું તારું, હરિ…

પરાગ કહે: આ ગીત ય તારું, શબ્દો તારી માયા,
હું તો વાંસ પોલો, ને સૂરો તેં જ વગાડ્યા-ગાયા;
છેલ્લે પાછું સોંપી દઉં, ના રહે કશું ય બાકી કાણું…
બધું તારું, હરિ…

– પરાગ રતનપરા