બાપુનું પાકીટ

બાપુ ગયા
પછી
એમનું પાકીટ મારા હાથમાં આવ્યું.

ચામડું ફાટેલું,
ખૂણા ઘસાયેલા,
જાણે આખું જીવન
એમાં બેસીને ચાલ્યું હોય.

અંદર:
બસનો એક જૂનો પાસ,
ગડી વાળેલી દવાની ચિઠ્ઠી,
એક ખાલી લોટરીની ટિકિટ —
કદાચ એક દિવસ
સુખ પણ જીતી લેવાની આશામાં,
ને સૌથી અંદરના ખાનામાં
મારી સાતમા ધોરણની
ફીની પહોંચ.

પૈસા?
ત્રણ રૂપિયા પચાસ પૈસા.

હવે સમજાય છે,
બાપુ પાકીટમાં
પૈસા નહીં,
અમને લઈને ફરતા હતા.

– પરાગ રતનપરા