અરધી રાતે

અરધી રાતે
ખાલી ઢોલિયે
ભરતકામવાળું ઓશીકું
હજી બે છે.

એક પર
મોર ભરેલો છે —
એણે ભર્યો હતો,
લગ્ન પહેલાંના
ત્રણ ઉનાળામાં.

બીજા પર
પોપટ —
અધૂરો,
એક જ પાંખ.

એણે કહ્યું હતું:
‘આ દિવાળીએ પૂરો કરીશ.’

દિવાળીઓ
વીતી ગઈ.

હવે હું
રોજ રાતે
પોપટવાળા ઓશીકે
માથું મૂકું છું —
જેથી
એને
એક પાંખે
એકલું ન લાગે.

– પરાગ રતનપરા