આણું

આજ આણું તેડવા આવ્યા, ગાડું ઊભું ડેલી રે,
માડી, તારી ઓસરીએ મેં બચપણ મારું મેલી રે.

ઢીંગલી મેલી કબાટ ખૂણે, ઝૂલો લીમડા ડાળે,
તુલસીક્યારે દીવો કરજે, માડી, સાંજને ટાણે;
ફળિયે ઊભી રડતી જોઉં નાનપણની સહેલી રે…
આજ આણું…

બાપુ ડેલીએ ઊભા ઊભા ગાડાવાળો સમજાવે,
પાઘડી નીચે આંસુ ઢાંકી ‘જા, બેટા’ કહી હસાવે;
પીઠ ફેરવી ત્યાં તો એમની આંખે ઊમટી હેલી રે…
આજ આણું…

પરાગ કહે: દીકરી તો જાણે તુલસીની એક ડાળી,
જ્યાં રોપો ત્યાં લીલી થાય ને આંગણ દે અજવાળી;
બે ઘરને જોડે એ, જાણે મંડપ ઉપર વેલી રે…
આજ આણું…

– પરાગ રતનપરા