વિજય

એ યુદ્ધ જીતીને આવ્યો.

ગામે
ઢોલ વગાડ્યા,
હાર પહેરાવ્યા,
છાપામાં ફોટો છપાયો.

પણ એ
કોઈની સામે જોતો નહોતો.

રાતે
એ છાવણીની ખાલી પથારી પાસે
બેસી રહેતો,
જ્યાં એનો મિત્ર
રોજ રાતે
માની વાતો કરતો.

ચંદ્રક
ખીંટીએ લટકે છે.
એના પર
ધૂળ નથી ચડી,
પણ એની ચમક
કોઈ જોતું નથી —
એ પોતે પણ નહીં.

વિજય
કેટલો એકલો હોય છે,
એ ફક્ત
જીતનારો જ જાણે.

– પરાગ રતનપરા