વહેતી રહીશ

ભલે આવે આંધી-તોફાન, હું તો ઊડતી રહીશ,
પાંખ કપાશે તો યે આખું આભ ગણતી રહીશ.

કહે ગામ: ‘દીકરીની જાત, ઘરની ચાર દીવાલ,’
મેં તો દફતર ખભે નાખ્યું, લીધી મારી ચાલ;
એ જ દીવાલે બારી પાડી, તડકો વણતી રહીશ…
ભલે આવે આંધી-તોફાન…

કોઈ કહે ‘નાજુક’, કોઈ કહે ‘કાચની ઢીંગલી’,
હું તો ધરતીની દીકરી, ને ઝબકારે વીજળી;
ઠોકર વાગે, લોહી નીકળે, તો યે હસતી રહીશ…
ભલે આવે આંધી-તોફાન…

પરાગ કહે: આ દીકરી તો છે ઝરણું પહાડનું,
રોકો તો એ રસ્તો કાઢે, લાવે અજવાળું સવારનું;
બોલે: ‘ભેરુ, હું તો વહેતી, વહેતી, વહેતી રહીશ’…
ભલે આવે આંધી-તોફાન…

– પરાગ રતનપરા