વડલો

વડલો કહે રે મારાં પંખીડાં, ઊડજો ઊંચે આભ,
પાછાં વળજો સાંજ પડે તો, એ જ મારો લાભ.

ડાળે ડાળે માળા બાંધ્યા, ટેટે ટેટે ભૂખ ભાંગી,
વાવાઝોડે છાતી ધરી, મેં તો રાતભર ના નીંદર માગી;
આજ તમારી પાંખ ખૂલી, તો ભૂલી ન જજો આ છાબ…
વડલો કહે રે…

મેં તો સૌ પંખીને પોષ્યાં, પણ મને કોણ પોષે?
ઘરડી ડાળે ઊધઈ લાગી, એ વાત કોને ઘોષે?
વડવાઈઓ ધરતીને અડકી, એ જ મારો જવાબ…
વડલો કહે રે…

પરાગ કહે: આ વડલો નથી, આ તો ઘરનો બાપ,
સૌને છાંયો આપીને, એ ખમે ઉનાળો આપોઆપ;
એક દિ’ એની છાયા બેસી, ગાજો એનો રાગ…
વડલો કહે રે…

– પરાગ રતનપરા