← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

નગર

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

પોળના ઓટા, ગલીમાં કીટલી, મારું નગર,
નોરતાંની રાતમાં સૌ ઘૂમતું પ્યારું નગર.

વૃક્ષ કાપી, માર્ગ મોટા, ટાવરો ઊંચા થયા,
તોય ભીતર ક્યાંક જીવે બાળપણ ન્યારું નગર.

મધ્યરાતે કો’ મુસાફર રાહ ભૂલે, તો ભલા,
હાથ પકડી ઘેર મૂકી જાય, એ સારું નગર.

જે ચણે છે ટાવરો, એ ઝૂંપડીમાં જઈ પછી
રાતભર બેઠા રહે, ત્યાં સાવ અંધારું નગર.

દેશ છોડી દૂર જઈ વસિયો ભલે ને, ઓ પરાગ,
સાંજ પડતાં સાદ પાડે, ‘આવ ને!’ તારું નગર.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #નગર #વતન #પોળ #નોરતાં #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Hometown #CityLife #Navratri #Belonging #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખવડલોઆગલો લેખ →કલ્પી તો જો