વાળવું

આંગણું વાળ્યું સવારે, પાંદડાં ભેગાં કરી,
ને પવન પાછો ભરી લાવ્યો નવાં પર્ણો ફરી;
હું ય હસ્યો, ને ઉપાડ્યું ઝાડુ પાછું હાથમાં,
ઝાડ ખેરે, હું ય વાળું, બેઉ પૂજા છે ખરી.

– પરાગ રતનપરા