ઉદાસી આવી

ઉદાસી આવી આંગણે, બેઠી ઓસરીની કોર,
હું તો કહું, ‘આવો બેન,’ ને ચા મૂકું ઘનઘોર.

ના પૂછ્યું કે ક્યાંથી આવી, ના પૂછ્યું કે ક્યાં જાશે,
થોડું બેસશે, થોડું રડશે, પછી ઊઠીને જાશે;
મહેમાન તો મહેમાન, ભલે ને આંખે ઝરતો લોર…
ઉદાસી આવી આંગણે…

સાંજે આભે રંગ ઢળ્યા ને પંખી પાછાં વળ્યાં,
ઉદાસીના ખભે મેં પણ બે-ચાર આંસુ ઢાળ્યાં;
એ પણ હસી, હું પણ હસ્યો, ને હળવું થયું જોર…
ઉદાસી આવી આંગણે…

પરાગ કહે: આજે ઉદાસ છું, કાલે નહીં રહું આમ,
રાત ગમે તેવી હો, એને સવારનું છે કામ;
જાતી વેળા ઉદાસી બોલી: ‘આવજે મારે ઘોર’…
ઉદાસી આવી આંગણે…

– પરાગ રતનપરા