← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઠોકરે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જ્યાં પડું, ત્યાં હાથ દઈને પણ ઉઠાડે ઠોકરે,
આંખ મીંચી ચાલનારાને જગાડે ઠોકરે.

રાતભર પગમાં રહીને એક તણખો ઝળહળે,
ગાઢ અંધારે ય રસ્તો આ બતાડે ઠોકરે.

રેશમી રસ્તે જવાનો ગર્વ જો માથે ચડે,
ત્યાં જ ધીમેથી ધરા પર લઈ પછાડે ઠોકરે.

રક્તનાં ટીપાં ચરણમાં ઘૂઘરી થઈ ખણખણે,
કોઈ મીરાંની જ માફક પદ ગવાડે ઠોકરે.

આ પરાગે ભાગ્ય પાસે ફૂલ માગ્યાં'તાં ઘણાં,
એ ન આવ્યાં, પણ મને મંઝિલ પમાડે ઠોકરે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઠોકર #અનુભવ #સંઘર્ષ #મંઝિલ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #LessonsOfLife #Stumbles #Struggle #Destination #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખજે પકડાય છેઆગલો લેખ →કેવો મસ્ત ચાંદો!