← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ટેવાઈ ગ્યો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દર્દ જૂનું થઈ ગયું, હું ઘાવથી ટેવાઈ ગ્યો,
મિત્રના ખેલેલ સઘળા દાવથી ટેવાઈ ગ્યો.

ડુંગળી ને દૂધ, ઘી ને ગેસ સૌ મોંઘાં થયાં,
રોજ રડવાનું ય છોડ્યું, ભાવથી ટેવાઈ ગ્યો.

રાત આખી એકલો, ના કોઈ માથે હાથ પણ,
ખાટલે પડખાં ઘસીને તાવથી ટેવાઈ ગ્યો.

વાદળો આવ્યાં, ગયાં, ને જળ ગયાં પાતાળમાં,
ગામ સાથે હું ય સૂકી વાવથી ટેવાઈ ગ્યો.

આ પરાગે દર્દ સૌ શબ્દો મહીં ગૂંથ્યાં, અને
રોજ લખવાના નશીલા ચાવથી ટેવાઈ ગ્યો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ટેવ #સહનશીલતા #મોંઘવારી #દુકાળ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #GettingUsedToIt #Endurance #Inflation #Drought #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખસાયબા, મેલો મોબાઈલઆગલો લેખ →નીલકંઠ