← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ટાંકા

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ડૉક્ટરે કહ્યું:
‘ઘા રુઝાઈ ગયો છે,
હવે ટાંકા કાઢી નાખીએ.’

મેં ના પાડી.

એ ઘા
એણે આપેલો છેલ્લો સ્પર્શ હતો —
તીર જેવો તીક્ષ્ણ,
ને તોય
મલમ જેવો મીઠો.

ટાંકા નીકળી જશે
તો ચામડી પાછી
પહેલાં જેવી સુંવાળી થઈ જશે,
જાણે
કશું થયું જ નહોતું.

ડૉક્ટર,
કેટલાક ઘા
રુઝાઈ જાય
એ જ
સૌથી મોટો ઘા છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખછત્રી બંધ કરી દેઆગલો લેખ →ગણગણું છું