← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

તાળું છે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

હતાં જ્યાં ઢોલ ને ઝાલર, હવે તો દ્વાર તાળું છે,
હતો બા-બાપુનો આ ઘર ઉપર જે પ્યાર, તાળું છે.

દિવાળી પર હતા દીવા, અને ધાબે હતાં ટોળાં,
બધો એ ઉત્સવી રંગે હતો પરિવાર, તાળું છે.

હતો ઓટો, હતા દાદા, હતી એની કથા મીઠી,
હવે એ લાકડી ખૂણે, ન કો’ આધાર, તાળું છે.

ગયાં સંતાન પરદેશે, કદી ફોને મળી લે છે,
હવે આ ભીંતના ફોટે સજે સંસાર, તાળું છે.

પરાગે ખોલવા ચાવી ઘુમાવી, ત્યાં હવા બોલી:
‘સુગંધી ક્યાં? અહીં એની નથી અણસાર, તાળું છે.’

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પૈતૃકઘર #સ્થળાંતર #ખાલીઘર #સ્મરણ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #AncestralHome #LockedMemories #Migration #EmptyNest #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખલગ્નનું ઘરઆગલો લેખ →એ લોકો