સંતાકૂકડી

સંતાકૂકડી રમીએ, સાજન, તું સંતા, હું ગોતું,
આંખે પાટા બાંધું તોયે, હૈયું તને જ જોતું!

કોઠીની પાછળ સંતાયો, કે ઊભો મેડીની છાંયે?
તારી ખાંસી, તારી ખુશ્બૂ, તારું હસવું ક્યાં જાયે?
‘થપ્પો’ કહીને પકડું ત્યાં તો હસવું ના રોકાતું…
સંતાકૂકડી…

હવે તારો વારો, સાજન, હું સંતાઉં ઝટપટ,
ઓઢણીમાં મોં ઢાંકીને બેઠી, પણ ઝાંઝર ખટપટ;
પકડી લીધી, હારી ગઈ હું — હારવામાં ય સુખ હોતું…
સંતાકૂકડી…

પરાગ કહે: આ રમત જૂની, જીવન આખું રમવાની,
ઈશ્વર સંતાયો છે જગમાં, આંખો એને ગમવાની;
જે ખોળે છે, એ જ જડે છે — મન ન રાખજો ખોટું…
સંતાકૂકડી…

– પરાગ રતનપરા