શ્યામે રંગી

રહેવા દે, રસિયા, પિચકારી રહેવા દે,
મને શ્યામે રંગી, હવે બીજો રંગ ન ચડવા દે!

ફાગણ આવ્યો ને કેસૂડો મ્હોર્યો, મ્હોર્યો આખો વન,
ગુલાલ ઊડે આભે આભે, ઊડે મારું મન;
તું તો લાલ-લીલો નાખે, મને શ્યામલ રહેવા દે…
રહેવા દે, રસિયા…

ગોકુળની શેરીએ ઢોલ ઢબૂકે, નાચે ગોપ-ગોવાળ,
રાધાની ચૂંદડીએ લાગ્યો શ્યામનો એક જ ગાલ;
એ રંગ જે ધોયે ન ધોવાય, એ રંગ સાચવવા દે…
રહેવા દે, રસિયા…

પરાગ કહે: જેને શ્યામ રંગે, એને રંગ શો લાગે?
કાળી કામળી ઓઢી જોગણ ફાગણ આખો જાગે;
હોળી તો એક દિ’ની, રસિયા, મને જનમભર રમવા દે…
રહેવા દે, રસિયા…

– પરાગ રતનપરા