← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

શ્રાવણ, થોભ જરા

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

શ્રાવણ, તું અધવચ્ચે ઓસરી મા,
હજી તો ખેતર તરસ્યાં, ને તરસી મારી આંખ, રે મા!

વાદળ લઈને આવ્યો તું તો, ઝરમર ઝરમર ગાતો,
ખેડુ હળ લઈ દોડ્યો, ને દાણા વાવી હરખાતો;
જો તું આજે ભાગી જાશે, તો ફાટશે એની પાંખ, રે મા…
શ્રાવણ, તું અધવચ્ચે…

હીંચકે ઝૂલે ગોરી, ને મેંદી રચાવે હાથ,
પિયુ પરદેશે ગયો છે, લઈ આવજે તું સાથ;
એક ટીપું જો આંગણે પડે, તો મ્હેકે મોગરાની શાખ, રે મા…
શ્રાવણ, તું અધવચ્ચે…

પરાગ કહે: તું રહેજે થોડું, ના કરજે ઉતાવળ,
ધરતી સાથે ગાંઠ બાંધજે, થઈ ખેતરનું કાજળ;
તારા વિના આ જીવતર લાગે સૂકી સૂકી રાખ, રે મા…
શ્રાવણ, તું અધવચ્ચે…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખવાતોની ગલીઆગલો લેખ →માધવ ક્યાંય દીઠો?