શરદ પૂનમનો રાસ

ઢોલ ઢબૂક્યો ચોકમાં ને ઝાંઝર ઝણક્યાં રાતે,
આવો છેલછબીલા, રમીએ શરદ પૂનમની સાથે.

ઘમ્મર ઘૂમે ઘાઘરો ને ઓઢણી ઊડે લાલ,
કાનમાં ઝૂલે ઝૂમખાં ને ગાલે ગુલાબી ગુલાલ;
તાળી પડે ત્યાં તારા ખરે, ચાંદો નાચે સાથે.
ઢોલ ઢબૂક્યો…

ગલીએ ગલીએ ગરબા ગાજે, માડી દીવડે ઝગે,
ભાભી ભૂલી સાસુની બીક — સાસુ પણ રમે સંગે!
આજે ઉંમર કોઈ ન પૂછે, સૌ રમે એક જ નાતે.
ઢોલ ઢબૂક્યો…

પરાગ કહે: આ રાસ નથી, આ તો જીવનનો તાલ,
ગોળ ગોળ ઘૂમે બ્રહ્માંડ, ઘૂમે કાળનો કાળ;
જે ઘૂમ્યો તે પામ્યો, ભાઈ, રાધા-કાનની વાતે.
ઢોલ ઢબૂક્યો ચોકમાં…

– પરાગ રતનપરા