← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

શબ્દકોશ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દાદાનો
જૂનો શબ્દકોશ
માળિયેથી મળ્યો —
પૂંઠું ઊખડેલું,
પાનાં પીળાં.

‘મા’ શબ્દ પાસે
એક સૂકું ગુલાબ દબાવેલું હતું.

‘ક્ષમા’ શબ્દ નીચે
પેન્સિલથી
લીટી દોરેલી હતી.

‘યુદ્ધ’ શબ્દ પર
કોઈએ
શાહી ઢોળી દીધી હતી —
કદાચ ભૂલથી,
કદાચ જાણીજોઈને.

ને ‘એકલતા’ના પાને
બે પાનાં વચ્ચે
દાદીનો
એક ધોળો વાળ
સાચવેલો હતો.

હું સમજી ગયો —
દાદાએ
આ શબ્દકોશમાંથી
અર્થ નહોતા શોધ્યા,
આખી જિંદગી
એમાં
સંતાડી દીધી હતી.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખપીધીઆગલો લેખ →બાંકડો