સૌ સૌના માળામાં

સૌ સૌના માળામાં, સૌ સૌની બારીએ, સૌ સૌનાં તાળાંમાં બંધ,
એક જ મકાનમાં સો સો ઘર, પણ એકે ઘરમાં નહીં સંબંધ.

લિફ્ટમાં ભેગા થઈએ ને ફોનમાં ડોકું, આંખોમાં ઓળખ નહીં,
પાડોશી ગુજરી ગ્યા, ખબર પડી, ત્યારે ગ્રુપમાં મૂકી દીધી ખહીં;
‘ઓમ શાંતિ’ લખી ને આગળ સરક્યા, જાણે નીકળી ગયો કોઈ સંધ.
સૌ સૌના માળામાં…

બાલ્કનીમાં કૂંડાં ને કૂંડામાં તુલસી, પણ આંગણનો ઓટલો ક્યાં?
ઉનાળુ રાતે ખાટલા ઢાળીને, તારા ગણનારો ગોટલો ક્યાં?
દીવાલની પેલી બાજુ કોઈ રડે છે, ને આ બાજુ ટીવીનો ધંધ.
સૌ સૌના માળામાં…

ચાલો, આજે એક બારણું ખખડાવીએ, ‘ચા પીશો?’ કહીએ જરા,
પરાગ કહે, એક સ્મિતથી ખૂલે, સાતે માળના પથરા;
ઈંટ ને ચૂનાથી ઊભું મકાન, ઘર તો બાંધે છે મનનો બંધ.
સૌ સૌના માળામાં…

– પરાગ રતનપરા