સરહદથી કાગળ

મા, સરહદ પર ચાંદો ઊગ્યો, તારા જેવો ગોળ,
ઘરનો રોટલો યાદ આવ્યો, ને ચૂલાની ઝોળ.

બરફ પડે છે આખી રાતે, બૂટમાં થીજે પગ,
પણ છાતીમાં તારી ગોદડીનો રહે છે તાપ અડગ;
તારા હાથની રાખડી બાંધી ઊભો છું અણમોલ…
મા, સરહદ પર…

કહેજે બાપુને, હું પણ એમની જેમ જ જાગું,
ગામ સૂએ નિરાંતે, એ જ હું ઈશ્વર પાસે માગું;
બેનને કહેજે: રડતી ના, આ તો ધરતીનો કોલ…
મા, સરહદ પર…

પરાગ કહે: મા, જો હું ન આવું, તો ય ન રોજે બહુ,
તિરંગામાં વીંટાઈ આવીશ, તારે ખોળે સહુ;
તારી કૂખે જન્મ્યો, હવે આ માટી થઈ મારી બોલ…
મા, સરહદ પર…

– પરાગ રતનપરા