સપનું

એક સપનું રાતભર બેઠું હતું પાંપણ ઉપર,
આંખ ખોલી, ત્યાં જ દરિયો થઈ વહે એ ગાલ પર;
સૌ કહે છે, સ્વપ્ન ફૂટી જાય પરપોટા સમું,
તો ય એનું એક ટીપું ભીંજવી દેતું નગર.

– પરાગ રતનપરા