સૈનિકનો કાગળ

સાંજ પડી સરહદ પર, માડી, લખવા બેઠો કાગળ,
અક્ષર અક્ષર ધ્રૂજે મારો, ઝાંખું દેખાય આગળ.

બંદૂક ખભે, બરફ પગે, ને હૈયે તારું ગામ,
તારા હાથનો રોટલો સાંભરે, સાંભરે તારું નામ;
રાત પડે ને તારા ગણતાં ભીની થાય છે પાંપણ-પાગળ…
સાંજ પડી સરહદ પર…

બાપુને કહેજે: હું ડરતો નથી, છાતી રાખું છું ઊંચી,
બેનીને કહેજે: રાખડીની ગાંઠ ન પડે કદી કૂંચી;
જો ના આવું, તો તુલસીને ક્યારે મૂકજે એક ઝાંખું ઝળઝળ…
સાંજ પડી સરહદ પર…

પરાગ કહે: આ કાગળ નથી, માની ગોદનું ગાણું,
દેશ ખાતર જે જાગે, એનું ઘર કદી ના ઉજાણું;
તિરંગામાં લપેટાય તોયે પહોંચશે આ કાગળ…
સાંજ પડી સરહદ પર…

– પરાગ રતનપરા