સાદું ગીત

મારા ગીતને ના પહેરાવો ઝાંઝર, ના કંદોરો,
એ તો વગડે ઊગ્યું ફૂલ, રાખો એને કોરો.

સોનેરી શબ્દોનો હાર જો પહેરાવું એને,
તો હું ને તું વચ્ચે ઊભો ભાર થઈને દેખે;
સૂર મારો ઝરણાનો, એમાં ના સાગરનો તોરો…
મારા ગીતને…

ઘરેણાંના ઝણકારે ખોવાય પ્રેમની વાણી,
રેશમના પડદે ઢંકાય આંખ્યુંનું પાણી;
સાદું સાચું ગાઉં તો મળે તારો એક ટકોરો…
મારા ગીતને…

પરાગ કહે: ઈશ્વર પાસે શણગાર લઈને શું જાવું?
વાંસ જેવું ખાલી થઈને, વાંસળી થઈને ગાવું;
એના હોઠે અડકું ત્યાં તો ગીત ફરે ચોફેરો…
મારા ગીતને…

– પરાગ રતનપરા