← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

રસ્તો બનું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ધૂળ થઈને પાથરાઉં, ગામનો રસ્તો બનું,
ના શિખર થઈ ઝળહળું, બસ કામનો રસ્તો બનું.

જે ઉઘાડે પગ ચડે, એ પગ જરા ઠારી શકું,
છાંયડો લઈ, શીતળો, હું ધામનો રસ્તો બનું.

વાંસળી સુણતાં જ રાધા દોડતી જ્યાં આવતી,
કુંજવનમાં એ જ હું પણ શામનો રસ્તો બનું.

બોર લઈ બેઠી હતી શબરી, પ્રતીક્ષા એ ફળે,
ઝૂંપડીએ જાય જે, એ રામનો રસ્તો બનું.

ના શિલાલેખો, ન તકતી નામની રાખું, ‘પરાગ’,
સૌ મને ભૂલી જશે, હું નામનો રસ્તો બનું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #રસ્તો #નમ્રતા #સેવા #રામકૃષ્ણ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #ThePath #Humility #SelflessService #Devotion #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખપથ્થરોઆગલો લેખ →નહીં સાલે?