← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

રણ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જ્યાં લખું છું નામ તારું, ત્યાં જ કાગળ રણ બને,
એક ટીપું પણ ઢળે તો ઝાંઝવાની ક્ષણ બને.

અક્ષરો આંધી બનીને આંખમાં ઊડ્યા કરે,
શબ્દ જે ભીનો હતો, એ રેતનું બસ કણ બને.

એક પીંછું પણ ઉપાડું તો ય લાગે ભાર બહુ,
યાદનું નાનું વજન પણ શ્વાસ પર સો મણ બને.

ઊંટ જેવો હું ય ચાલું, પીઠ પર લઈ પ્યાસને,
આ સફરમાં પ્યાસ પોતે સાથ દેતો જણ બને.

આ પરાગે રેતમાં પણ એક વાવી છે ગઝલ,
આંસુ જ્યાં ટપકે જરા, ત્યાં કોઈ લીલું તૃણ બને.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #રણ #કાગળ #મૃગજળ #સર્જન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #DesertOfPaper #WritersBlock #Mirage #CreativeThirst #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખછૂટા શેર ૮૮૩૬–૮૮૬૫આગલો લેખ →ભેટવાનું ગીત