રાતરાણી

રાત પડી ને ગામ સૂતું, જાગે છાની વાત,
તારલિયાના દીવા લઈને ચોકી કરતી રાત.

ઝાડ ઊંઘે, ઝરણું ઊંઘે, ઊંઘે ગામની શેરી,
એક જ જાગે રાતરાણી, મ્હેક ઉડાડે ઘેરી;
ચાંદો ચોકી કરતો ઊભો, પહેરી રૂપલ ભાત…
રાત પડી ને…

કોયલ ચૂપ, ને મોરલો ચૂપ, ચૂપ છે ઢોલ-નગારાં,
પાંપણ વચ્ચે સપનાં જાગે, ઝીણાં ને રૂપાળાં;
રાત તો જાણે ગામ આખાની મા, પાથરતી છાંયાત…
રાત પડી ને…

પરાગ કહે: આ રાતને ના સમજો કાળી કાળી,
એના ખોળે સૂરજ ઊંઘે, ઊગે ભોર રૂપાળી;
અંધારાની કૂખે જન્મે રોજ નવું પરભાત…
રાત પડી ને…

– પરાગ રતનપરા