પહેલો કાગળ

અમે પહેલવહેલો કાગળ લખ્યો તો,
છાનોમાનો, ધબકતો, ધ્રૂજતો લખ્યો તો!

શાહી પણ શરમાઈ, ને અક્ષર ઝૂક્યા,
‘પ્રિય’ લખીને અમે ત્રણ વાર ભૂંસ્યા;
‘તમે’ લખ્યું, તો લાગ્યું બહુ આઘું,
‘તું’ લખ્યું, તો ધબકારું ભાગ્યું;
આખી બપોર એક લીટીમાં વીતી,
ને સાંજ સુધીમાં ગુલાબ થઈ ગ્યો તો…
અમે પહેલવહેલો કાગળ લખ્યો તો!

ચોપડીમાં સંતાડ્યો, ઓશીકે મૂક્યો,
બે વાર ટપાલપેટી સુધી જઈ ચૂક્યો;
પાછો વળ્યો, ને પાછો ગયો,
એ રસ્તે આખો જુવાનીનો ભાર લીધો;
છેવટે નાખ્યો ને હાશ કરી ત્યાં,
હૈયે જાણે ભૂકંપ થઈ ગ્યો તો…
અમે પહેલવહેલો કાગળ લખ્યો તો!

પરાગ કહે, જવાબ તો કદી ન આવ્યો,
પણ એ કાગળે અમને કવિ બનાવ્યો;
આજે ય ગઝલ લખું, તો પહેલી લીટીએ,
એ જ ધ્રુજારી આવે છે આંગળીએ;
જે ન પહોંચ્યો, એ કાગળ ખરો,
બાકી તો સૌ સરનામે પહોંચ્યો તો…
અમે પહેલવહેલો કાગળ લખ્યો તો!

– પરાગ રતનપરા