← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પાદર હજી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આ નગરમાં પણ મને બોલાવતું પાદર હજી,
રાતભર વાગ્યા કરે છે ગામની ઝાલર હજી.

ગોરજે ગાયો વળે ને ધૂળ ઊડે સાંજની,
ને હવામાં રણકતું એ કોઈનું ઝાંઝર હજી.

ડોલરોની ગણતરીમાં દૂર બેઠો દેશથી,
ને નખોમાં ધૂળ, આંખે બાપનું ખેતર હજી.

બાળપણનો એક પડઘો સાંભળું છું સાંજના,
સાદ પાછો વાળતો એ ગામનો ડુંગર હજી.

આ પરાગે ગામ છોડ્યું, ગામ ના છોડે મને,
ફાટલી તોયે ગરમ છે માતની ચાદર હજી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ગામ #વતન #પરદેશ #ઝુરાપો #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Homeland #VillageLife #Diaspora #Nostalgia #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખમધ ને ડંખઆગલો લેખ →શબ્દ