ઊપડ્યાં પગલાં

ઊપડ્યાં પગલાં, મિતવા, હવે થાક ન ગણશું રે,
ધૂળિયે મારગ ગીત ગાતાં, સૂરજ સાથે ભણશું રે.

ઠેસ વાગે તો ઘડી બેસી, ઘા પર મીઠું ગાશું,
તરસ લાગે તો કૂવો ખોદી, ઝરણું થઈને જાશું;
પંથ ભલેને લાંબો, ડગલે ડગલે વણશું રે…
ઊપડ્યાં પગલાં…

સાંજ પડે ત્યાં કોઈ અજાણ્યા ગામે દીવો દેખાય,
ઓટલે બેઠી કોઈ માડી રોટલો દઈ જાય;
માનવતાનો પાક ઊગ્યો, એ સૌ સાથે લણશું રે…
ઊપડ્યાં પગલાં…

પરાગ કહે: મંઝિલ તો છે મૃગજળ જેવું ગામ,
ચાલવું એ જ ખરી યાત્રા, ચાલવું એ જ મુકામ;
આવતી પેઢી માટે એવી કેડી કૂણી ચણશું રે…
ઊપડ્યાં પગલાં…

– પરાગ રતનપરા