← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઊલટું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જૂઠ પૂજાતું અહીં, ને સાવ સાચું ઊલટું,
ઊંઘમાં સપનાં ય ઊંધાં, ભાગ્ય કાચું ઊલટું.

‘ના’ લખી તેં પત્રમાં, પણ પ્રેમમાં ઘેલો થયો,
હું હજી એ પત્રને હરરોજ વાંચું ઊલટું.

વાયદાથી જે ફરે છે, એ જ મારો નાથ, ને
હું પ્રજા, એની જ તાલે રોજ નાચું ઊલટું.

લોક હસતાં, ત્યાં રડું હું; લોક રોતાં, ત્યાં હસું,
આ જગતની ભીડમાં હું એમ રાચું ઊલટું.

ઈશને માગ્યું ‘પરાગે’, ઈશ બોલ્યા પ્રેમથી:
‘તું જ મારો છે, હવે હું આજ જાચું ઊલટું.’

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઊલટુંજગત #વ્યંગ #પ્રેમ #ઈશ્વર #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #UpsideDownWorld #Irony #LoveLetter #DivineLove #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખમેળામાં મળ્યોઆગલો લેખ →એકાંતમાં