← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઊભું ઝાડ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ધરા ધગધગ, ગગન સળગે, સહે છે તાપ ઊભું ઝાડ,
ન માગે કોઈ પાસે કૈં, ન કરતું જાપ ઊભું ઝાડ.

પથિકને છાંયડો આપે, પરિંદાને બસેરો દે,
ખરે આ ગામનો જાણે પુરાણો બાપ ઊભું ઝાડ.

કુહાડી જે ઉગામે, એ જ માણસનેય દે છાંયો,
નથી દીધો કદી એણે જરા પણ શાપ ઊભું ઝાડ.

ખરે છે પાનખરમાં પાન, તોયે ના ડગે ક્યારે,
ધરે છે ડાળ પર કૂંપળ, વસંતી છાપ ઊભું ઝાડ.

પરાગે વૃક્ષને પૂછ્યું: ‘કયો તું મંત્ર જપતો છે?’
કહે છે: ‘ના, કશું જપતું નથી, બસ આપ’ ઊભું ઝાડ.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વૃક્ષ #ઉનાળો #ત્યાગ #પ્રકૃતિ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Tree #SummerHeat #Selflessness #Nature #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખબની જાઉંઆગલો લેખ →ભગવાનની સેલ્ફી