નાવિક

ઓ રે નાવિક, તોફાને તું નાવ ન છોડજે,
કાંઠો દૂર ભલે ને હોયે, હિંમત ના તોડજે.

આભે વીજળી કડકડે, ને દરિયો ગાંડો તૂર,
મોજાં ઊછળે માથે માથે, શઢમાં ભરાયું પૂર;
તારા હાથની એક પકડ પર, આખું જીવતર જોડજે…
ઓ રે નાવિક…

ઘેર રાહ જુએ છે બાળક, ઓટલે બેઠી નાર,
દીવો મૂકી ગોખલે જપતી, ‘આવજે, ઓ સરદાર!’;
એની આંખના દીવા સામે, તું ય નાવને મોડજે…
ઓ રે નાવિક…

પરાગ કહે: આ દરિયો નથી, આ તો જીવતરનો મેળો,
કોઈ ડૂબે, કોઈ તરે, ને કોઈ ઊભો રહે એકલો;
હલેસું તારું, હાથ તારો, ભરોસો ઈશને સોંપજે…
ઓ રે નાવિક…

– પરાગ રતનપરા