← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

નાનકડો દીવો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નાનકડો દીવો રે, મારો નાનકડો દીવો,
અંધારાને કહેતો: ‘ભાઈ, થોડું તમે ખસીવો!’

ગોખલે બેઠો, ગોળ ગોળ જ્યોતે, મૂઠી જેટલું તેજ,
પણ ઘરના ખૂણે ખૂણે પાથરે અજવાળાંની સેજ;
મોટો સૂરજ સૂતો ત્યારે એ જ જાગતો જીવો…
નાનકડો દીવો રે…

વાયરો આવે ઝપટ મારવા, ધ્રૂજે ઝીણી ઝાળ,
માની હથેળી ઢાલ બનીને રાખે એની સંભાળ;
તેલ ખૂટે તો મા કહે: ‘લે, મારો જીવ પીવો!’
નાનકડો દીવો રે…

પરાગ કહે: આ દીવો શીખવે, નાનાં થઈને બળવું,
આખું આભ ન જીતી શકો તો ઓરડે ઝળહળવું;
એક દીવાથી બીજો પેટે, એમ જગત સૌ સીવો…
નાનકડો દીવો રે…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખદોડઆગલો લેખ →ઊનનો કોટ