← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મોતિયો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ગામની ડોશીનો
મોતિયો ઊતર્યો.

પાટો ખૂલ્યો
ત્યારે ડૉક્ટરે પૂછ્યું:
‘શું દેખાય છે, મા?’

ડોશી બોલી:
‘તમારો ચહેરો,
ને પાછળ ભીંત પર
ગાંધીબાપુનો ફોટો.’

પછી ધીમેથી ઉમેર્યું:
‘પંદર વરસે
દીકરાનો ચહેરો જોઈશ —
એ શહેરથી
આવશે ત્યારે.’

ડૉક્ટરે ચશ્માં ઉતાર્યાં
ને આંખ લૂછી.

ઓપરેશન સફળ હતું;
રાહ જોવાની
દવા
હજી શોધાઈ નથી.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખખાલી ખુરશીઆગલો લેખ →મારી સાઇકલ